Egzersiz Kütüphanesi

Diyelim ki uygulamayı indirdin ve kütüphaneyi açtın. Rozette 1708 hareket yazıyor ama uygulamanın boyutu bu kadar içeriği taşıyacak kadar büyük değil.

Katalog telefonunda değil, sunucuda durur; ekran ona soru sorar ve gelen cevabı çizer.

Katalog bir karar kaynağıdır: hangi hareket hangi kategoriye ait, hangisi önerilen sayılır, bir kategoride kaç tane var — hepsi ürün kararı. Bu kararlar telefonda dururken üç şey olur. Bir, uygulama paketi katalogla birlikte şişer. İki, katalog güncellendiğinde kullanıcı mağaza güncellemesi bekler. Üç, sunucudaki katalogla telefondaki sessizce ayrışır; liste dolu görünür ama yanlıştır. Bu yüzden ekran katalogu değil SORUYU taşır.

İçerik ekibi bir hareketin anlatımını düzelttiğinde ya da katalog büyüdüğünde uygulamayı güncellemene gerek kalmaz; bir sonraki açılışta yeni hâlini görürsün.

Buna sistemde "ince istemci" (thin client) denir.

Diyelim ki "Bulgar Split Squat" arıyorsun. Bacak kategorisinde buluyorsun, ama o hareket kalçayı da karnı da çalıştırıyor.

Her hareket tek bir kategoride durur ve kategorisi birincil kas grubundan türetilir.

Kategori listesi sabit yedi kutudur: Göğüs, Sırt, Bacak, Omuz, Kol, Core, Tüm Vücut. Bir hareket birden çok kategoride görünseydi sayımlar bozulurdu — yedi kategorinin toplamı katalog boyunu aşar ve kullanıcı aynı hareketi iki yerde bulup iki farklı hareket sanardı. Yardımcı kaslar kategoriyi belirlemez, yalnız kartın "Yardımcı Kaslar" satırında yazılır.

Bir hareketi bulamıyorsan başka kategoriye bakmak yerine arama kutusunu kullan; arama kategori tanımaz, katalogun tamamına bakar.

Buna sistemde "kategori ağacı" (category tree) denir.

Diyelim ki Bacak kategorisinde "Önerilen" sırasına geçtin ve üstte barbell arka squat değil, daha basit hareketler duruyor.

Sıralama teknik riski düşük hareketlere puan verir; riskli olanlar bu puanı alamaz.

Katalogda her hareketin bir teknik risk kademesi vardır. Düşük kademe ya da kademesiz olanlar +10 alır; orta ve yüksek olanlar almaz. Buna bir de seviye cezası eklenir: senin seviyenin üstündeki hareketler −10 alır. İki kural birlikte çalışınca "önerilen" listesi acemiyi ağır teknik isteyen bir harekete itmemiş olur. Risk kademesi katalogda hareketin kendi alanıdır, sıralama anında hesaplanmaz — yani aynı hareket her kullanıcıda aynı riski taşır.

Yeni bir kas grubuna başlıyorsan "Önerilen" sırasını aç; üstteki hareketler tekniği en az yanlış gidebilecek olanlardır.

Buna sistemde "teknik risk kademesi" (technical risk tier) denir.

Diyelim ki salı günkü planında "Arka Squat" var ama salonun kalabalık, squat kafesi boşalmıyor. Antrenman ekranından hareketi değiştirdin ve yerine "Leg Press" geldi.

Yerine gelen hareket rastgele seçilmez: aynı hareket örüntüsündeki adaylar arasından tek bir kural zinciriyle seçilir.

Zincir şöyle işler. Önce aday havuzu kurulur: katalogda aynı örüntüye sahip, kendisi olmayan bütün hareketler. Sonra yer kısıtı uygulanır — evdeysen ev-uyumlu olanlar, salondaysan salon-uyumlu olanlar süzülür; süzgeç havuzu tamamen boşaltırsa süzgeç uygulanmaz, çünkü hiç öneri vermemek yanlış öneri vermekten de kötüdür. Kalan adaylar üç ölçütle sıralanır: ekipmanı aslıyla birebir eşleşen önce gelir, sonra birincil kası aynı olan, eşitlikte kimlik alfabetik. Aynı girdi her zaman aynı hareketi verir; iki kullanıcı aynı koşulda aynı öneriyi alır. Karar sunucudadır ve cihaz susarsa yerel bir seçim YAPILMAZ — plan "değiştiremedim" der.

Kütüphanedeki "Hareket Tipi" satırı bu kararın girdisidir. Bir hareketi yapamıyorsan kartındaki hareket tipine bak; aynı tipteki hareketler senin de elle seçebileceğin adaylardır.

Buna sistemde "kural tabanlı ikame" (rule-based substitution) denir.

Diyelim ki arka squat kartında hem "Kolay Varyasyonlar" listesi hem de "Varyantlar" rozetleri var ve ikisinde farklı hareketler yazıyor.

Üç ayrı varyasyon kaynağı vardır ve üçü farklı soruya cevap verir.

Birincisi bilgi kartındaki kolay varyasyonlardır: "bu hareket sana ağır geliyorsa hangi basamaktan başla" sorusunun cevabı. İkincisi alternatif hareketlerdir: "aynı işi başka nasıl yaparsın". Üçüncüsü katalogdaki varyant kurallarıdır ve her kuralın bir gerekçesi vardır — arka squat için gerekçe ekipmandır, yani barbell yoksa hangisi işini görür. Üçü tek listede birleştirilseydi kullanıcı "kolay olan" ile "ekipman yerine geçen" arasındaki farkı göremez, kendi seviyesinin üstünde bir hareketi kolay sanıp seçebilirdi.

Hareket ağır geliyorsa Kolay Varyasyonlar listesine bak. Ekipman yoksa Varyantlar rozetlerine bak. Sıkıldıysan Alternatif Hareketler listesine bak.

Buna sistemde "varyant kuralları" (variant rules) denir.

Diyelim ki kütüphane ana ekranını açtın. Ekranda altı ayrı veri var: sayaç, kategoriler, öne çıkanlar, form-kontrol şeridi, günün odağı ve filtre şeritleri.

Altısı tek bir istekte gelir, altı ayrı istekte değil.

Motor uçlarının dakikalık bir istek bütçesi vardır. Altı veri için altı istek atılsaydı tek ekran açılışı bütçenin büyük kısmını yerdi; kullanıcı ekrana birkaç kez girip çıkınca istekler reddedilmeye başlar ve ekran boş kalırdı. Bu yüzden hub toplu bir görüntüdür. Aynı disiplin arama tarafında da var: arama ve filtre kapalıyken liste sorusu hiç sorulmaz, vitrin görünümü yürürlükte kalır.

Ekran bir kerede dolar. Aşağı çekip yenilemeye ya da sekmeler arasında gezinmeye gerek yoktur.

Buna sistemde "toplu görüntü" (snapshot) denir.